Krzysztof Skórczewski
Urodzony w 1947 r., w Krakowie.
Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1965-1971)
w pracowniach Adama Marczyńskiego, Mieczysława Wejmana, Włodzimierza Kunza, Franciszka Bunscha.
W latach 1970-76 powstało 30 linorytów.
W 1976 r. wyjeżdża do Sztokholmu, gdzie w pracowni prof. Nilsa Stenquista w Królewskiej Wyższej Szkole Artystycznej zaczyna pracować w technice miedziorytu.
Należał do Klubu Laureatów Międzynarodowego Biennale Grafiki
w Krakowie oraz do Międzynarodowego Towarzystwa "Xylon".
W latach 1970-1998 brał udział w ponad 60 wystawach zbiorowych
w kraju i za granicą.

Krzysztof Skórczewski - należy do elity współczesnych artystów uprawiających miedzioryt - technikę graficzną, która zdawać
by się mogło, dawno została już zapomniana. Kto choćby otarł
się o miedzioryt wie jak żmudny i pracochłonny to proces twórczy wymagający cierpliwości i skupienia z trudem przystających
do pośpiechu i powierzchowności współczesnego życia.
Artysta debiutował z początkiem lat siedemdziesiątych pracami odmiennymi od dzisiejszych.
Były to duże kompozycje wykonane w technice linorytu.
Sukcesy w linorycie (II Nagroda na Krakowskim Biennale Grafiki w 1972 r. i Nagroda Albertiny w Wiedniu) nie przeszkodziły mu w prowadzeniu dalszych poszukiwań.
W roku 1976 podjął studia w Królewskiej Szkole Artystycznej
w Sztokholmie, gdzie poznał miedzioryt.
I tak zaczęła się nowa wielka przygoda artystyczna Skórczewskiego, która trwa już blisko dwadzieścia lat.
Od tego, bowiem czasu w jego krakowskiej pracowni powstają prace, które zadziwiają nie tylko profesjonalistów, ale i zwykłych odbiorców. Każdą odbitkę graweruje i odbija własnoręcznie, mimo to, co rok przybywa kilka nowych prac.