Jacek Rykała
Urodzony w 1950 r., w Sosnowcu.
Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie - wydział Grafiki
w Katowicach. Dyplom w 1976 r.
Obecnie profesor tej uczelni. Prowadzi pracownie malarstwa i rysunku.

Ważniejsze wystawy indywidualne:

1981 BWA Katowice
1988 Galeria "Zapiecek", Warszawa
1989 Galeria "Brama", Warszawa
         Galeria ASP, Kraków
1990 Dijkstra Gallery, Amsterdam
1991 "Espace-Temps"Gallery, Paryż
1992 F-15 Gallery, Moss, Norwegia, retrospektywa
1993 Galeria < Brama >, Gliwice
         Mada Gallery, Karlsruhe
1994 Galley A, Stuttgart
         Galeria Artemis, Kraków
1996 Instytut Polski, Wiedeń
         Muzeum Okręgowe, Toruń
1997 Ecole des beaux-arts, Saint-Etienne
1998 Centrum Sztuki "Studio", Warszawa
1999 "Chłopcy z Będzina", Galeria Czas, Będzin
2000 Instytut Polski, Rzym
2001 Proszę zamykać drzwi, Galeria "Zapiecek", Warszawa
2002 Popołudnia niedzielne napięte ciszą pustych ulic i placów.,          Muzeum w Sosnowcu,
         Muzeum Narodowe w Krakowie

Jacek Rykała jak przez szkło powiększające przybliża nam mikrokosmos Śląska; z pełną powściągliwości pasja szuka poezji
w śladach bytowania ludzkiego, przygląda się czule zniszczonym przez życie starym bramom, wydeptanym stopniom schodów, wyślizganym poręczom, zaciekom na ścianach, kępkom traw rozsadzającym odwieczne bruki. konfrontuje te pamiątki z brutalnymi rekwizytami codzienności, a także z melancholijnym zapisem przeszłości w starych fotografiach.
Można to wszystko nazwać "malarstwem Jacka Rykały". Ale powiedzieć "malarstwem" to zdecydowanie za mało. Bo w tym przypadku, choć wszystko bierze się z malarskiego lub malarsko-fotograficznego lub malarsko-stolarsko-szklarsko-śmieciarskiego czy co tam jeszcze zechcemy, zaczynu, to znajdujemy się na początku dłuższej, mentalnej przygody.
Jakby przez świetliste albo mroczne szpary tych wszystkich bram, parkanów, drzwi do ciemnych korytarzy lub niedomkniętych okien wylewała się poza obraz owa słynna heraklitejska rzeka, do której nie sposób wejść dwa razy. Z tym jednym zastrzeżeniem, że rzeczywistość
w obrazie jest zatrzymana w czasie. Unieruchomiona. Nieśmiertelna