Roman Nowotarski
Urodzony w Worochcie ( Huculszczyzna - Czarnohora ) w 1932 roku.
Po wysiedleniu w 1945 roku zamieszkał na Śląsku, w Zabrzu.
W 1960 roku ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach na Wydziale Gafiki, gdzie prowadzi pracownię rysunku i malarstwa.
Otrzymał szereg nagród i wyróżnień, m.in. II nagrodę na I Ogólnopolskim Konkursie na Obraz Sztalugowy w Łodzi w 1970r.
za obraz pt "Dom" i wyróznienie za "Śląski Blues", złoty medal na Biennale Plakatu w Warszawie w 1971r., I nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Fundacji Polsko-Japońskiej im. Myauchi "Impresje Polskie"
za malarstwo.
Wystawy za granicą: Bazylea, Bratysława, Berlin, Istanbuł, Londyn, Waszyngton, Francja, Japonia, Szwecja, Belgia.
Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum
w Bytomiu, Bielsku-Białej,Zabrzu oraz w zbiorach prywatnych w Europie
i w Stanach Zjednoczonych.Jest scenografem teatralnym i filmowym. Pisze teksty, do których komponuje muzykę i jest ich wykonawcą
w wolnych chwilach jako gość " Piwnicy pod Baranami" w Krakowie.

(....Nowotarski wybiea prostotę i jest w tym bardzo konsekwentny.
Jego obrazy mają klarowne podziały, duże płaszczyzny; operuje on chętnie liniami czysto poziomymi i czysto pionowymi"...
..."Płaskie równiny, poziome linie horyzontu, surowe deski i nagie bloki, smutne i brzydkie kamieniczki-wszysto to są elementy śląskiej rzeczywistości, ale dobrane, uproszczone, zmonumentalizowane przez zamiar artysty. Pustka, smutek, i brak urodziwości miejskiego pejzażu staje się rdzeniem specyficznej estetyki obrazów Romana Nowotarskiego.
Można ją określić jako estetykę ubóstwa, prostoty i ogołocenia. Jedyny "zbytek", na jaki pozwala sobie artysta w tych obrazach, to piękne położenie farby, czasem cienkie czasem, gęste, lecz bez "zawiesistości".
Jest ono subtelnie zróżnicowane, zależnie od substancji rzeczy, jakie ukazuje....)

Mara Rzepińska